5 Şubat Sabahının En Güzel Şiiri
saat çini vurdu birden: p i r i n ç ç ç ben gittim bembeyaz uykusuzluktan kasketimi egip üstüne acilarimin sen yüzüne sürgün oldugum kadin karanlik her sokaktaydin gizli her kösedeydin bir çocuk boyuna bir suyu söylerdi. mavi. birtakim genç anneleri uzatirdi bir keman sen tutar kendini incecik sevdirirdin bir umuttun bir misillemeydin yalnizliga yalniz aski vardir aski olanin ve kaybetmek daha güç bulamamaktan sen yüzüne sürgün oldugum kadin kardesim olan gözlerini unutmadim çocugum olan alnini sevgilim olan agzini dostum olan ellerini unutmadim karim olan karnini ve önlerini orospum olan yanlarini ve arkalarini iste bütün bunlarini bunlarini bunlarini nasil unuturum hiç unutmadim kibrit çak masmavi yanardi sesin ormanlara ormanlara yüzünün sesi en gizli kelimeleri akitirdi agzima su karangu su acayip su asyali askin solugu kesen agulayan ormanlarinda yasadim o kisa ve korkunç hükümdarligi ve çarpintili yüregim saçlarinin akintisinda karadeni...